അഷ്ടാവക്രന്റെ ചിന്തകള്‍

'കോറൻ്റൈൻ കാലത്തെ കഥകൾ' പ്രതിലിപി മത്സരം സംഘടിപ്പിച്ചാൽ മിനിമം ഒരു കഥയെഴുതണമെന്നാണ്. ദാ പിടിച്ചോ മ്മളെ കഥ ന്ന് കരുതി പെനെടുത്ത് കുലച്ച്! ഛെ, മൂടി തുറന്ന് കടലാസിൽ വെച്ചു.... 'അന്നൊരു രാത്രിയായിരുന്നു.... ( ''അതിനിപ്പോ എന്തു വേണം??? " ഈ നിരൂപഹയ മനസ്സ് ഓഫാക്കി വെച്ചിലെങ്കിൽ കഥ പോയിട്ട് ഒരു വരി പോലും വരില്ല! സോ, സ്വിച്ചിംഗ് ഓഫ് ദിസ് സിനിക്കൽ ലോജിക്ക്, ഹല്ല പിന്നെ!) മഴയുളള കനത്ത തീ മിന്നൽ നിലത്തു വീണുടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ബേസിൽ കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു.... ( "മോനേ, വോൾട്ടയർ, മോണ്ടസ്ക്യു, തർക്കോവസ്ക്കി, ശ്യാം പുഷ്ക്കരൻ എന്നീ മഹാരഥൻമാരൊക്കെ എന്തെല്ലാം സുന്ദര സുരഭില വിപ്ലവ കാർക്കോടക ഐഡിയകളൊക്കെ എഴുതുന്നതാണെൻ്റെ സുഹൃത്തേ! നിൻ്റെ വായ അടയ്ക്കണമെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല പക്ഷെ മേൽപ്പറഞ്ഞ ടിയാൻമാരെയൊക്കെയോർത്ത് നീ എൻ്റെ വായ ഒന്നടച്ചു വെക്കൂ!" ചെവിയിൽ തിരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ എൻ്റെ തൂലിക ചെവിയിൽ ചൊല്ലിയത് ഞാൻ വ്യക്തവും വടിവൊത്തതായും കേട്ടു ! ) ശുഭം ! അപ്പോ പ്രതിലിപിയ്ക്ക് കഥയുമില്ല, കവിതയുമില്ല! ആസ്വാദക ലോകമേ നിങ്ങൾക്കിതു കേൾക്കാൻ വിധിയില്ല! നഷ്ട്ടം നിങ്ങ...